24η Ανάρτηση. Αποχαιρετισμοί

Άραγε πως αποχαιρετάς κάποιον όταν στην πραγματικότητα δεν είναι ότι τον ξέρεις ελάχιστα αλλά δεν τον ξέρεις καθόλου;

Πώς αποχαιρετάς κάποιον άγνωστο όταν σχετίζεται με κάποια από τα πιο αγαπημένα σου πρόσωπα;

Πώς αποχαιρετάς κάποιον άγνωστο όταν είσαι μίλια μακριά;

Και όταν τον αποχαιρετήσεις, πώς παρηγορείς τον εαυτό σου;

Και όταν τον αποχαιρετήσεις, πώς μπορείς να συνεχίσεις χωρίς να είναι κοντά σου;

Απλά ξέρεις πως βρίσκεται στο φύσημα του ανέμου που χαϊδεύει το πρόσωπο σου, στο φως στου φεγγαριού που σου δείχνει το δρόμο, και τον βλέπεις να χαμογελά καθώς ο ήλιος ξεπροβάλλει πίσω από τα σύννεφα...

Καλό Ταξίδι!

23η Ανάρτηση. Sushi και London by night!!

Το Λονδίνο είναι τόσο όμορφο! Ειδικά την νύχτα και καθώς περπατάς και βλέπεις τα πάντα γύρω σου αναμμένα...Εγώ τουλάχιστον σκέφτομαι πως ξημερώνει μια καινούργια μέρα..κάτι σαν την Σκάρλετ Οχάρα στο πιο πεζό της...

Α! Να μην ξεχάσω να σας πω πως πήγα και για Sushi! Τι τα θέλω εγώ αυτά? Εκτός του ότι έμεινα νηστική και ότι έφαγα το έπιασα με το χεράκι μου λέρωσα και ένα κατακαημένο ζευγάρι που καθόταν δίπλα μας. Εκτοξέυτηκε ο τόνος μαζί με το ξυλάκι!! Τι να λέμε τώρα! Ρεζίλι των σκυλιών και των Ιαπώνων!!

Τουλάχιστον απήλαυσα την υπέροχη θέα και το ζεστό σάκε!!

Επόμενη φορά: Θα φέρω και το πηρουνάκι μου μαζί!!!

22η Ανάρτηση. Casa Brazil!!!

Η εξόρμηση συνεχίζεται!!!

Τις προάλλες πήγαμε λοιπόν στο 'σπίτι' της Βραζιλίας. Της επόμενης διοργανώτριας των Ολυμπιακών Αγώνων.

Live music, ποτά, χορός, κόσμος από όλα τα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου και όλα αυτά στο Somerset House!!!

21η Ανάρτηση. Private Swiss Party

Ε ότι η αφεντιά μου θα πήγαινε και στο Private Party της Ελβετίας ένεκα της συμμετοχής της χώρας στους Ολυμπιακούς Αγώνες ούτε που το περίμενα...

Μα ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Καθότι γνωστό στην οικουμένη, το Λονδίνο φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στα πλαίσια των Αγώνων πολλές χώρες έχουν δημιουργήσει τα αντίστοιχα 'Σπίτια Φιλοξενίας' (ναι υπήρχε και ελληνικό, κάτι διάβασα για ένα σκάνδαλο αλλά δεν είμαι και σίγουρη). Σε αυτά που λέτε τα National Hospitality Houses η κάθε χώρα προσπαθεί να ξεναγήσει τους τουρίστες στις ομορφιές της και να τους δελεάσει να την επισκεφθούν.

Μιας και η είσοδος στα περισσότερα σπίτια είναι δωρεάν, αποφασίσαμε το γνωστό παρεάκι να ξεχυθούμε στους δρόμους του Λονδίνου και να επισκεφθούμε όσες περισσότερες χώρες μπορούσαμε.

Πρώτη στάση η Δανία! (Θα ακολουθήσει αντίστοιχο post λίαν συντόμως) Και εκεί που καθόμασταν αμέριμνοι και απολαμβάναμε το κρασάκι μας να τος και ένας τουρίστας απο το Βιετνάμ, μεγαλωμένος στην Αυστραλία που τώρα ζει στην Δανία ως γιατρός να μας πιάνει κουβέντα.

Για να μην τα πολυλογώ, μας λέει ο 'φίλος' ότι έχει έρθει για τους Ολυμπιακούς χωρίς παρέα και αν θα μας πείραζε να έρθει μαζί μας για το υπόλοιπο της βραδιάς. Συμφωνήσαμε και εμείς και όλοι μαζί πήγαμε στο σπίτι της Ελβετίας..

Φάγαμε, ήπιαμε και αποφασίσαμε να 'την κάνουμε' για τα σπίτια μας (είχε περάσει και η ώρα) ώσπου μας λέει ο φίλος να τον περιμένουμε γιατί κάτι ήθελε να ρωτήσει την κοπέλα στην είσοδο. Περιμένουμε και εμείς, περιμένουμε...Θα είχε περάσει κανένα δεκάλεπτο..είχαμε ήδη βαρεθεί και να σου τον μέσα στην καλή χαρά. Έχει prive πάρτυ η χώρα και είμαστε λέει όλοι καλεσμένοι!!

Τι τους είπε, πώς τα κατάφερε και μας έμπασε μέσα παραμένει άλυτο μυστήριο. Σημασία έχει ότι το πάρτυ ήταν σούπερ! Πολλά ποτά και άφθονη σοκολάτα!!

 Και τώρα αν κοιτάξω στις τσέπες μου βρίσκω ακόμα σοκολατάκια Lindt!!!

Και άλλες χώρες σύντομα στους δέκτες σας!!!

20 Ανάρτηση. Χωρίς τίτλο

Νομίζω πως αυτό το κείμενο δεν πρέπει να το δημοσιεύσω...νομίζω ότι απλά θα σας μπερδέψω γιατί οι ίδιες μου οι σκέψεις είναι μπερδεμένες. Είμαι ταραγμένη... όχι δεν είμαι ταραγμένη. Είμαι λυπημένη. Πραματικά λυπημένη. Είχα καιρό να νιώσω τόσο λυπημένη. Ένα κομμάτι του εαυτού μου σήμερα κόπηκε, χάθηκε και δεν μπορώ να το αναζητήσω.

Δεν θέλω να πάω αύριο στην δουλειά. Την έβλεπα την βροχή να έρχεται και εγώ επέμενα ότι την βροχή δεν την φοβάμαι. Και τώρα είμαι μούσκεμα μέχρι το κόκαλο. Και τώρα φοβάμαι...Φοβάμαι πολύ...και η καταγαίδα δεν θα σταματήσει...και εγώ δεν έχω ομπρέλα, δεν έχω αδιάβροχο...Πάλι θα γίνω μούσκεμα...

Δεν με νοιάζει αν γίνω μούσκεμα...ήταν αναμενόμενο...Γιατί όμως δεν το έβλεπα? Γιατί προτιμούσα να εθελοτυφλώ? Δεν ξέρω να ζω διαφορετικά...Πώς θα μάθω να ζω διαφορετικά? Υπάρχει κάποιος που μπορεί να μου δείξει τον τρόπο?

 Δεν θέλω να πάω αύριο στην δουλειά. Θέλω να κλείσω τα μάτια μου και όταν ξυπνήσω να είναι όλα όπως ήταν. Όπως ήταν στην αρχή...Πώς ήταν στην αρχή? Δεν θυμάμαι...πάει πολύ καιρός...και όμως μου έχει μείνει μια γλυκιά ανάμνηση...

 Δεν θέλω να πάω αύριο στην δουλειά. Δεν συμπαθώ τους τερματισμούς. Προτιμώ την επανεκκίνηση. Και ο ουρανός είναι μαύρος, θα παραμείνει μαύρος για καιρό. Και εγώ θα είμα πάντα μούσκεμα και ας έχω στεγνώσει...

Θέλω να ξυπνήσω και να είμαι στην αφετηρία...
Τα όνειρα σχεδόν ποτέ δεν παραγματοποιούνται...

 Θέλω να ξυπνήσω και να είμαι στην αφετηρία... Δεν θα είμαι ποτέ ξανά στην αφετηρία... 

Καλή αντάμωση!

19η Ανάρτηση. Summertime and the livin' is easy...

Καλοκαίρι, καλοκαίρι, καλοκαίρι!!!

Έστω και για 3 ολόκληρες ημέρες το καλοκαίρι μας επισκέφθηκε!! Την προηγούμενη Κυριακή τουρτουρίζαμε (δλδ εγώ μόνο τουρτούριζα γιατί την πλειοψηφεία των περαστικών στο δρόμο την είδα πολύ άνετη) και τώρα καλοκαίρι!!!

Σπεύδω για την απαραίτητη φωτοσύνθεση γιατί ποιός ξέρει πότε θα μας ξαναεπισκεφθεί το καλοκαίρι?!

Ετοιμάζω το καλαθάκι μου, το βιβλιαράκι μου και πάω να την ΄πέσω' στο πάρκο!!!

Καλά να περνάμε!

18η Ανάρτηση. Καληνύχτα και όνειρα μαγικά!

Η σημερινή μέρα είναι από εκείνες τις μέρες που γυρνάς από την δουλειά μετά από περίπου 12 ώρες και δεν θες να δεις άνθρωπο.

Θες απλά να κλείσεις τις κουρτίνες, να φορέσεις τις πιτζάμες σου, να χωθείς στο κρεβάτι σου, να βάλεις την αγαπημένη σου μουσική, να κλείσεις τα μάτια σου και το επόμενο πρωί να έχεις ένα χαμόγελο σχηματισμένο στο πρόσωπό σου.

Να χαμογελάς γιατί είδες το πιο όμορφο όνειρο και ελπίζεις ότι λίγη από την μαγεία του ονείρου μπορείς να την μεταφέρεις και στην πραγματικότητα σου.

Καληνύχτα και όνειρα μαγικά!